ASAS SUMBER HUKUM ISLAM

1.AL-QUR’AN
Adalah perkataan Allah yang diturunkan keatas nabi s.a.w dalam bahasa Arab secara berperingkat-peringkat,mwmbacanya menjadi ibadat,ayat Al-Quran swcara umumnya terbahagi kepada dua bahagian iaitu ayat-ayat makkiyyah dan madaniyah
2.AL-SUNNAH(AL-HADIS)
3.IJMAK ULAMA
4.QIYAS


Ada empat kategori mujtahid (orang yang layak berijtihad)iaitu:

1.Mujtahid Mutlak
Mereka adalah orang yang dapat memahami mentafsir dan mengeluarkan hukum-hakam dari Al-Quran dan hadis secara langsung,dengan kaedah sendiri, tanpa perlu bersandar pada mana-mana ulama dan tanpa perlu merujuk pada mana-mana kitab.
Kebanyakan ulama-ulama besar ini hidup dizaman salafussoleh (sekitar 300 tahun semasa dan selepas Rasulullah). Sepanjang sejarah terdapat seramai 71 orang yang dikenal pasti sebagai ulama yang bertaraf Mujtahid Mutlak dan mereka ini terkenal sebagai imam-imam mazhab.Mereka ialah:

Mazhab Saidatina Ai’syah ummul mukminin
Mazhab Imam Abdullah Ibnu Umar
Mazhab Imam Abdullah Ibnu Abbas
Mazhab Imam Ath’o
Mazhab Imam Abu Al-Harith Al-Laits bin Saad bin Abdurrahman Al-Fahmi(94H-175H)
Mazhab Imam Abu Sulaiman Daud bin Ali bin Kholaf Az Zohiri Al-Asbahani Rahimahullah(201H-270H)
Mazhab Imam Abu Hanifah (Hanafi) Rahimahullah.(80H=699M -150H=767M)
Mazhab Imam Malik Rahimahullah(93H-169H=785M)
Mazhab Imam Syafie Rahimahullah(150H=767M - 204 H=820M)
Mazhab Imam Ahmad Ibn Hambal Rahimahullah(241H=855M)
Mazhab Imam Sufyan As Tsauri Rahimahullah
Mazhab Imam Sufyan Ibn Uyaynah Rahimahullah
Mazhab Imam Ibn Jarir At Thobari Rahimahullah
Mazhab Imam Abdullah Ibn Mas’ud
Mazhab Imam Umar bin Abdul Aziz
Mazhab Imam Al-A’masy
Mazhab Imam Syu’bah
Mazhab Imam Ishak
Mazhab Imam Auza’i (Abu Amru Abdurrahman bin Muhammad Al-Auza’i)(88H-157H)Rahimahullah
Mazhab Said Ibnu Musayyab
Mazhab Hassan Al-Basri
Mazhab Ibn Sirin
Mazhab Al- Munziri(Ibn Munzir)
Mazhab Mujahid
Mazhab ibn Abi Laila
Mazhab Al Asham
Mazhab Syeikh Abdul Aziz Addirani
Mazhab Syeikh Syihabuddin Al-Barlisi
Mazhab Izzuddin Al-Maqdisi
Mazhab Ibrahim
Mazhab Yusuf
Mazhab Muhammad bin Hassan
Mazhab Al-Laits Ibn Said


2.Mujtahid Mazhab
Mereka mampu beritihad tentang maksud Al-Quran Dan Al-Hadis,dengan berdasarkan kepada kaedah yang digunakan oleh imam mazhab yang mereka ikuti,selain itu mereka juga faham tentang keempat-empat mazhab serta mampu untuk mengembangkannya kepada orang lain .Mereka yang sampai ketahap mujtahid Mazhab ini ialah:

1.Imam Abu Yusuf (Mazhab Hanafi),
2.Imam Muhammad Bin Hassan (Mazhab Hanafi)
3.Imam Abu Saur (Mazhab Syafie)
4.Imam Ar Rabi’ (Mazhab Syafie)
5.Imam Abu Ibrahim Ismail Al Muzani (Mazhab Syafie)
6.Imam Ar Rafi’e
7.Imam An Nawawi(pengarang bagi Al-Adzkar,Majmu Syarah Muhadzab.)

3.Mujtahid Fatwa

Mereka mendalami salah satu daripada mazhab yang empat dan mampu berijtihad atau berfatwa mengikut imam-imam mazhab yang diikutinya.mereka juga mampu untuk tarjih Qaul-qaul yang diperselisihkan antara mereka yang termasuk seperti Imam Rafie dan imam Nawawi yang terkenal di kalangan mereka ialah :

1.Imam At Thawiy (mazhab Hanafi)
2.Imam Al Ghazali (Mazhab Syafie)




4.Mujtahid Tarjih

Mereka ini tidak mendalami satu-satu mazhab Cuma mengkaji pendapat imam-imam mazhab tentang dalil –dalil mengenai beberapa hal atau hukum –hakam .Kemudian ditentukan imam mana yang lebih kuat hujahnya.Mereka juga bersandar pada satu-satu mazhab kerana mereka sendiri tidak mampu melahirkan mazhab sendiri.mereka terdiri daripada:

1.Imam Ar-Rafi
2.Imam An Nawawi
3.Imam Ibn Hajar Al Asqalani. (pengarang syarah
Bukhari,kitab yang diberi nama Fathul Bari.)

Syarat-syarat menjadi mujtahid

1.Islam dan bersifat (A’dalah)

2.Memahami makna-makna bagi lafaz Al Quran pada bahasa dan istilah syarak.

3.Mengetahui dan memahami sunnah nabawiah pada bahasa dan istilah syarak.

4.Mengetahui masalah-masalah yang telah diijmakkan oleh ulama-ulama yang terdahulu

5.MemahamiQias dan cara-caranya,iaitu dengan mengetahui akan illat-illat dan dasar-
dasar perundangan Islam (Al Maqasidut Tasyrik)

6.Mengetahui Nasikh dan Mansukh daripada Al Quran Dan As Sunnah.

7.Mengetahui Bahasa Arab untuk mentafsirkan Al-Quran Dan As Sunnah.

8.Memahami Ilmu Usul Fiqh iaitu asas bagi ijtihad dan mengeluarkan sesuatu hukum
daripada nas Al-Quran dan As-Sunnah.

9.Mempunyai kefahaman yang Sohih sehingga dapat membezakan diantara pendapat
yang sohih dan yang salah.




Takrif bagi masalah Salaf/Salafiyah dan Khalaf,Ulama Salaf juga turut dikenali sebagai golongan Mutaqoddimin iaitu golongan para sahabat dan Tabien yang hidup dalam tempoh(zaman) Rasullullah sehinggalah 300 tahun selepas kewafatan baginda,manakala takrifan bagi golongan Khalaf yang juga di sebut sebagai Mutaakhirin pula ialah mereka yang hidup selepas dari tempoh tersebut (selepas 300 tahun)




PERAWI-PERAWI HADIS (MUHADDISIN)
Pengenalan kepada individu-individu penting dalam sejarah perkembangan Islam.

Zaman Rasulullah Dan Khulafa Al-Rasyidin (Sohabah)
Sahabat ialah mereka yang hidup sezaman dengan rasulullah,walaupun tidak pernah bertemu dengan baginda seperti Raja Najasyi yang memeluk Islam dan mati sebelum sempat bertemu nabi.Begitu juga mereka-mereka yang sempat dan pernah bertemu dengan sahabat nabi juga digolongkan dalam kumpulan sahabat,antara mereka yang termasuk dalam kumpulan ini ialah seperti:


SAIYIDINA ABU BAKR AS-SIDDIQ(573M- 13H)
Beliau ialah Abdullah bin Abi Quhafah Othman bin A’mir bin Amru bin Ka’ab bin Saad bin Tim Bin Murrah bin Luay Bin Ghalib bin fihr Al-Quraisy.Dilahirkan diMekah pada tahun 573M dan meninggal dunia di Madinah pada tahun 13Hserta dikebumikan disisi kekasihnya Rasulullah Sallallahualaihiwassallam.

SAIYIDINA UMAR AL- KHATTAB(584M-23H)
Beliau ialah Umar bin Al-Khattab bin Nufail bin Abdul Uzza bin Ribah Bin Abdullah bin Qart bin Rizah bin Addi bin Ka’ab bin luay Al-Quraisy.Dikahirkan dimekah pada tahun 584 H dan menemui syahid dimadinah pada tahun 23H juga dikebumikan disisi Rasulullah Sallallahu alaihiwassalam.

SAIYIDINA UTHMAN BIN AFFAN(577M-36H)
Beliau ialah Othman bin Affan bin abi Al-Ash bin umaiyah bin Abdi Syams bin Abdi Manaf bin Qushai bin Kilab bin Murrah bin Ka’ab bin Ghalib Al Umawi Al-Quraisyi,dilahirkam di Mekah pada tahun 577M dan syahid di Madinah pada tahun 35H serta dikebumikan di kawasan perquburan Baqi’.

ALI BIN ABI TALIB(603M-40H)
Beliau ialah Abu Al-Hassan Ali Bin Abi Talib bin Abdul Muttalib bin Hasyim bin Abdi Manaf Bin Qushai bin Kilab bin Murrah bin Ka’ab bin Luay bin Ghalib bin fihr bin malik bin Nadhar bin Kinanah.Dilahirkan di Mekah pada 603M dan Syahid di Kufah pada tahun 40H.

Pengertian Tauhid

Menyingkap Perbezaan Penghayatan Tauhid Antara Golongan Awam, Ulama Zhohir dan Ahli Sufi
Dan (orang-orang yang beriman kepada Allah), kebanyakan mereka tidak beriman kepada Allah melainkan mereka mempersekutukannya juga dengan yang lain.(Surah Yusof:106)

Seorang tokoh sufi terkemuka Al-Junaid Al-Bagdadi menyimpulkan bahawa majlis yang paling mulia dan paling terhormat ialah majlis yang terdapat di dalamnya perbincangan mengenai bidang Tauhid.

Hujjatul Islam Imam Ghazali menyokong kenyataan di atas dengan catatannya sebagaimana berikut;
Orang-orang yang mempunyai Ilmu Tauhid ini adalah yang paling utama di antara ulama-ulama lain. Sebab inilah Allah Taala menyebut mereka ini secara istimewa pada tingkat yang tertinggi sebagaimana firmannya yang bermaksud:
"Allah telah terangkan bahawa tidak ada tuhan melainkan Dia yang berdiri dengan keadilan dan disaksikan oleh malaikat dan ahli-ahli ilmu."(Surah Al-Imran, ayat 18).

Oleh itu ulama-ulama Ilmu Tauhid secara umumnya adalah Nabi-nabi, selepas mereka barulah ulama-ulama yang menjadi ahli waris Nabi-nabi".

Tetapi apakah sebenarnya Tauhid itu?
Bicara ini cuba mengajak saudara-saudaraku berkenalan secara yang agak kristis hal-hal yang berkaitan dengan Tauhid ini, pengilmuan dan pemahamannya mengikut beberapa golongan manusia beriman; sikap dan perbezaan penghayatan golongan-golongan tersebut berbanding dengan pendekatan ahli-ahli sufi...insya Allah..
Dari aspek bahasa, sebagaimana yang dijelaskan oleh A-Jurjani serta juga yang dicatatkan oleh Al-Qusyairi,
Tauhid itu adalah "SATU" serta mengetahui pula tentang satunya sesuatu itu.
Al-Tahanawi menjelaskan bahawa;
Tauhid itu dari segi bahasa ialah menjadikan i'tiqad tentang Keesaan Allah.
Manakala pada pandangan golongan sufi pula ia merupakan suatu "makrifat" tentang Keesaan Allah yang tetap bagiNya sama ada dalam hubungan dengan azali atau hadas(baru).
Melalui keterangan dan penjelasan beberapa pemuka ulama di atas, nyatalah bahawa Tauhid itu merupakan suatu pegangan, pengilmuan dan sesuatu yang bersabit dengan penghayatan tentang pengesaan dan Keesaaan Allah Taala.

Pegangan bagaimanakah yang dikehendaki sebenarnya?
Ilmu apakah yang dimaksudkan?
Bagaimanakah rupa wajah Keesaan yang perlu dihayati?

Yang nyata daripada definisi Tauhid di atas, seolah-olah wujudnya pembahagiaan terhadap Tauhid berasaskan golongan mana yang memperkatakannmya. Ini adalah kerana pegangan, kedalaman ilmu dan wajah-wajah penghayatan antara beberapa golongan manusia adalah berbeza-beza mengikut kadar kesedarannya pada maksud beragama dan maksud Keesaan Ketuhanan.
Terdapat di satu pihak apa yang dikatakan sebagai Tauhid Al-I'tiqad iaitu yang diperkatakan oleh kalangan ulama.
Manakala di satu pihak lagi sebagai Tauhid Al-Makrifat yang diperkatakan oleh Ahli Sufiah.
Untuk melihat lebih jauh pembahagiaan Tauhid ini, bolehlah diperhatikan sudut pandangan Al-Junaid Al-Bagdadi yang mengatakan;
Ketahuilah bahawa Tauhid di kalangan manusia terbahagi kepada empat jenis;
Pertama Tauhid golongan awam;
Kedua, Tauhid golongan yang mahir dalam ilmu-ilmu keagamaan yang zhohir;
dan dua jenis lagi ialah Tauhid Al-Khowas yang lahir daripada golongan Ahli Makrifat.

Seorang tokoh sufi yang lain, Yusof ibn Al-Husayn membahagikan Tauhid kepada tiga kategori; iaitu lebih kurang sama dengan apa yang diperkatakan oleh Al-Junaid.
Pertama, ialah apa yang diistilahkan sebagai Tauhid Al-Ammah
Kedua, Tauhid golongan yang mantap dengan ilmu keagamaan yang zhohir dan
Ketiga, ialah Tauhid al-Khossah.

Tidak hairanlah kita akan menemui pembahagian Tauhid ini seperti yang tercatat dalam Kitab Kasful Asror sebagaimana berikut;
"Adapun orang yang mengatakan(memahami) kalimah Tauhid itu atas tiga bahagi iaitu;
Martabat orang Mubtadi,
Martabat orang Mutawassit dan
Martabat orang Muntahi"
Sudut-sudut pandangan sebagaimana yang diketengahkan di atas, secara jelas memperlihatkan wujudnya pembahagian yang berbeza sekitar pegangan, darjah keilmuan, pengalaman beragama dan penghayatan Tauhid, yang pada umumnya boleh dibahagikan kepada dua kategori yang utama;
Pertama, Tauhid yang bersifat zhohir yang dipegang dan dihayati oleh golongan awam dan orang yang mantap dalam bidang-bidang ilmu keagamaan yang zhohir, dan
Keduanya, Tauhid Al-Khowas dan Al-Khossah yang dihayati oleh kalangan ahli sufi..
Berhubung dengan Tauhid yang bersifat zhohir, maka dapatlah diperhatikan bahawa ia merujuk kepada suatu kategori i'tiqad terhadap kewujudan Keesaan Allah dan pengertian membezakan Allah daripada seluruh makhluk ciptaanNya dari aspek Zat, pelbagai Sifat dan pelbagai Afa'alNya. Ini memaknakan bahawa bahawa seseorang sudah melaksanakan Tauhid bila mana ia telah menyifatkan Allah dengan sifat-sifat
Wujud
Qidam,
Baqa,
Qiyamahu binafsih(berdiri dengan sendiri)
Ilmu
Hayat
Qudrat
Iradah yang mutlak
Penghidup
Pendengar
Pelihat
Pekata,serta
lain-lain sifat Kesempurnaan yang layak bagi Allah;
dan sekaligus pula menyifatkan makhluk ciptaan Allah dengan sifat-sifat lain yang baharu(hadis),
berubah,
berakhir,
fana serta
lain-lain yang layak bagi makhluk.

Inilah sebenarnya apa yang terkandung dalam Mukholafatahu Taala Lil-Hawaadis. Ia merupakan apa yang diistilahkan sebagai tanzih, kerana pemusatan perbicaraan adalah di sekitar pengertian kesatuan dalam i'tiqad Ketuhanan, iaitu suatu usaha pembersihan Allah daripada sesuatu yang tidak layak pada Allah di samping persamaan dan keserupaan pada seluruh sifat-sifat yang dimiliki oleh makhluk.
Di dalam memahami dan menghayati pegangan sebenar maksud Ketuhanan, wujud pula perbezaan di kalangan individu dalam golongan ini. Yang awam dengan kefahamannya sendiri sehingga langsung berpuas hati sekadar apa yang diluluskan oleh syarak. Mereka tidak mampu menterjemahkan dalam kehidupan seharian, jauh sekali untuk menghayati makna Ketuhanan dengan mendatangkan dalil-dalil akli dan naqli. Tanpa sedar mereka terjerumus ke dalam I'tiqad-i'tiqad yang salah, mempersektukan Tuhan tanpa sengaja sehingga secara terang-terangan terjelma dalam bentuk pengucapan dan tindak-tanduk mereka. Inilah golongan yang menafikan "Ma'bud" yang lain dengan mengisbatkan Allah sebagai sebenar-benarnya Tuhan; tetapi dalam masa yang sama mendirikan sifat-sifat Ketuhanan pada makhluk. Ada lagi yang lebih parah mengi'tiqadkan Ma'bud yang dinafikan dalam kalimah Syahadah ialah menafikan tuhan-tuhan seperti berhala, api, matahari, bulan dan sebagainya; sedangkan bukanlah begitu yang sebenarnya mengikut perkiraan ulama-ulama Mutakallimun.
Dengan kata lain, pada satu pihak, golongan awam ini telah sedar dan percaya kepada wujudnya Allah, tetapi pada pihak yang lain, mereka masih meraba-raba dalam menghayati maksud Ketuhanan seperti yang sebenarnya. Mereka tidak punya ilmu dan kefahaman tentang Ketuhanan ini sebagai yang dikehendaki oleh ulama Mutakallimun.
Golongan Mutakallimun meneroka dengan keupayaan akal fikiran mereka mengkaji dan menyelidiki dengan lebih jauh akan makna Ketuhanan ini. Dengan menetapkan hukum akal, hukum adat dan hukum Ketuhanan, perbahasan tentang makna Ketuhanan ini dikupasi sehingga lahirlah berbagai-bagai istilah dan idea yang mengajak manusia untuk sama-sama mentahqiqkan kefahaman mereka dengan dalil-dalil yang jelas dan nyata berdasarkan Akli dan Nakli. Mereka bebaskan pemikiran mereka dari t'tiqad-i'tiqad yang tidak sebenar dan pemahaman-pemahaman yanga terseleweng. Mereka hayati pegangan dan kepercayaan mereka dalam kehidupan mereka sehingga ianya terjelma dalam percakapan dan tindak-tanduk mereka sebagai seorang yang ahli dan alim dalam Ilmu Kalam atau Ilmu Usuluddin.
Bagaimanapun dari sudut pandangan sufi, terdapat sedikit perbezaan antara tanggapan dan penghayatan Tauhid di kalangan muslim awam dan kalangan yang mahir dalam ilmu-ilmu keagamaan yang zhohir; meskipun kedua-dua kalangan tersebut masih sama-sama berada pada paras yang zhohir. Hal ini dapat dimengertikan dengan jelas bila diteliti sudut pandangan Sheikh Junaid Al-Bagdadi sebagaimana berikut;
"Adapun Tauhid golongan awam adalah merupakan pengingkaran tentang keesaan Allah dengan
penyingkiran pandangan terhadap pelbagai Tuhan yang lain,
bandingan,
lawan,
kesamaan dan
keserupaan denganNya;
berserta dengan tidak melakukan apa-apa terhadap pelbagai tekanan dalam bentuk kemahuan dan ketakutan daripada pihak yang lain daripada Allah.
Tauhid jenis ini memiliki ukuran kemujaraban selama mana ikrar masih kekal.
Adapun Tauhid di kalangan orang yang mantap keilmuaan zhohir merupakan pengikraran tentang Keesaan Allah dengan menyingkirkan pandangan terhadap pelbagai Tuhan(yang lain),

Bersambung............

Tazkirah Mingguan

Fadhilat Sya’aban

Selamat datang wahai Sya’aban. Antara fadhilat-fadhilat Sya’aban ialah Allah mengampunkan dosa hamba-hambanya yang menghidupkan bulan ini dengan amalan-amalan berpuasa tilawatil Quran, berzikir serta bermunajat didalam Qiamullail, namum begitu Allah tidak mengampunkan dosa enam jenis manusia dalam bulan ini iaitu;
1. Orang yang kekal sebagai peminum arak
2. Orang yang derhaka kepada kedua ibubapanya
3. Orang yang kekal dalam keaadaan berzina
4. Orang yang banyak berkelahi dan suka memulakan perkelahian
5. Orang yang melakukan jualan secara menipu
6. Orang suka melagakan orang lain supaya berkelahi.
Al-Hadis

Tazkirah Mingguan

Syarah dari kitab Matan Arbain

“Sesungguhnya didalam tubuh manusia itu terdapat seketul daging. Jika baik ia, maka baiklah seleruhnya, jika jahat ia maka jahatlah seluruh anggotanya. Tidak lain dan tidak bukan itulah hati”

Tazkirah mingguan

Petikan dari Kitab Al-Hikam,
karangan Ibnu Athoillah As Sakandari

" Ibadah yang kita lakukan merupakan rezeki dari Allah,
bertambahnya ibadah menunjukkan kita dekat dengan Allah,
berkurang dan lemahnya ibadah menunjukkan Allah mula menjauhkan kita dariNya
dengan membiarkan kita sibuk dengan urusan yang tidak berkaitan dengannya"